W markowych drzwiach (np. Drzwi Gerda) zawiasy, klucze w zamkach i rygle w swych prowadnicach poruszają się bardzo lekko. Z czasem jednak, wskutek zmieszania się kurzu ze smarem, zaczynają stawiać coraz większy opór. Profesjonalni monterzy spryskują oporne punkty preparatem WD-40. Można identyczny zabieg przeprowadzić samemu, powiedzmy raz do roku, a wszystko przez długie lata działać będzie jak nowe.

Poważniejsze naprawy

Gdy jeden z kluczy zostanie zgubiony w niewyjaśnionych okolicznościach lub z jakichś powodów ulegną uszkodzeniu wewnętrzne zapadki zamka, trzeba wkładkę oddać do regeneracji lub przekodowania na inny kod klucza, albo po prostu wymienić ją na nową. Można taką usługę zlecić w firmowym serwisie, lecz znacznie taniej jest kupić potrzebny element w firmowej sieci sprzedaży i zamontować go samodzielnie (ostatnia z wymienionych możliwości nie dotyczy jednak zamków Gerda Tytan).

Wielozapadkowe wkładki cylindryczne: 1. wkładka dodatkowego zamka nawierzchniowego z oddzielnym kompletem kluczy. 2. wkładka zamka dodatkowego otwieranego tymi samymi kluczami, co zamek centralny. 3. wkładka kluczowa zamka centralnego

Odpowiednią wkładkę dobieramy przynosząc do sklepu starą na wzór lub podając dokładnie nazwę modelu zamka. Jeśli te dwa sposoby są z jakichś przyczyn niedostępne, należy podać charakterystyczne wymiary. W tym celu trzeba zmierzyć odległość od środka zamka do powierzchni drzwi (wymiar a) i dodać do wyniku grubość stosowanego szyldu. Otrzymany wówczas wymiar A. Potem mierzymy odległość od środka zamka do drugiej powierzchni drzwi (wymiar b) i dodajemy grubość drugiego szyldu otrzymując dopuszczalny wymiar B.

Modyfikacje

W nowszych modelach drzwi niektórzy producenci (np. Gerda) rezygnują z regulacji wysokości skrzydła za pomocą kasetonu, a zalecają ich przycinanie (dopuszczalne aż do poziomu dolnego zawiasu). Operację tę wykonuje się szlifierką kątową o obrotach około 12 000/min z użyciem tarczy do cięcia stali nierdzewnej INOX, o średnicy 125 milimetrów i grubości 1 mm. Do równego prowadzenia tarczy służy stalowy kątownik zamocowany śrubami lub ściskami wzdłuż linii cięcia. Zewnętrzny i wewnętrzny płat blachy przecinamy oddzielnie, odpowiednio odwracając skrzydło. Dolną zaślepkę poszycia trzeba potem przynitować w nowym miejscu, po wywierceniu potrzebnych otworów. Na koniec pozostaje ponowne przyklejenie folii dekoracyjnej.

Samodzielne, lecz poprawne osadzanie w drzwiach wizjera lub dodatkowego zamka nie powoduje utraty gwarancji, wymaga jednak użycia odpowiednich narzędzi (najlepiej wiertarki elektrycznej z wiertłami tytanowymi o odpowiednich średnicach) oraz dokładnej znajomości konstrukcji danego modelu. Wizjer umieszczać trzeba zawsze na pionowej linii środkowej skrzydła, by nie trafić wiertłem na wzdłużny profil wewnętrznej kratownicy. W dokumentacji technicznej podawany jest także optymalny zakres wysokości (mierzonych od górnej krawędzi skrzydła), przy których nie trafia się na profile poprzeczne.

Z kolei przy osadzaniu dodatkowego zamka – umieszczanego na wewnętrznej powierzchni drzwi – wiedzieć trzeba dokładnie, gdzie pod blaszanym poszyciem znajduje się i jakie ma wymian specjalny wkład drewniany. Do niego bowiem mocuje się zarówno zewnętrzną wkładkę kluczową, jak i wewnętrzną kasetę z mechanizmem zamka.